Το τραγούδι αποτυπώνει με σπάνια τρυφερότητα την ουσία μιας βαθιάς, ώριμης σχέσης που ξεπερνά τους κοινωνικούς τύπους, τους όρκους και τα «πρέπει». Παρουσιάζει την επιστροφή στο σπίτι όχι ως μια απλή μετάβαση από τον έξω κόσμο, αλλά ως είσοδο σε ένα καταφύγιο κατανόησης, όπου η σιωπή μιλάει πιο δυνατά από τις λέξεις.
Η σχέση αυτή βασίζεται στην κοινή διαδρομή, στις ίδιες συνήθειες και στην αμοιβαία στήριξη στα δύσκολα. Δεν ζητάει ανταλλάγματα ούτε βαριές κουβέντες· αρκεί ένα χάδι και η σιγουριά ότι κάποιος βρίσκεται δίπλα σου ακλόνητος, έτοιμος να αντέξει ακόμα κι αν όλα γύρω καταρρεύσουν.
Μπαίνω στο σπίτι με βάρος στους ώμους,
χάθηκε η μέρα σ’ ατέλειωτους δρόμους.
Δίπλα σου κάθομαι, δίχως μιλιά,
μα όσα δεν λέω τα νιώθεις βαθιά.
Είσαι το εγώ μου σε άλλη μορφή,
μια αγάπη που μένει, μια ανάγκη κρυφή.
Σε τρόπους και σκέψεις ίδια πνοή,
είσαι η χαρά μου σ' αυτή τη ζωή.
Καρδιά μου, ψυχή μου, καθρέφτη πιστέ,
δεν κρύφτηκες στα δύσκολα – δεν έφυγες ποτέ...
Δεν είναι ο γάμος, οι όρκοι, τα «πρέπει»,
είναι μια αγάπη που ξέρει ν’ αντέχει.
Μια ήρεμη σχέση που τίποτα δε ζητά,
θέλει μόνο ένα χάδι – να είμαστε κοντά.
Δίχως συμφέροντα και λόγια βαριά,
μόνο τα μάτια να λένε πολλά.
Με ίδιες συνήθειες – κοινή διαδρομή,
σα να 'μαστε ένα από την αρχή.
Καρδιά μου, ψυχή μου, καθρέφτη πιστέ,
δεν θα σ’ απογοητεύσω, ποτέ μα ποτέ.
Μπορεί μια μέρα γύρω μας όλα να γκρεμιστούν,
μπορεί το φως να σβήσει – τα πάντα να χαθούν,
μα εσύ θα είσαι πλάι μου – το νιώθω δυνατά,
φλόγα που σιγοκαίει, βαθιά μες στην καρδιά.
Καρδιά μου, ψυχή μου, καθρέφτη πιστέ,
δεν κρύφτηκες στα δύσκολα – δεν έφυγες ποτέ...
Καρδιά μου, ψυχή μου, καθρέφτη πιστέ,
δεν θα σ’ απογοητεύσω, ποτέ μα ποτέ
0 Comments:
Δημοσίευση σχολίου