Το τραγούδι «Η κόρ’ επήεν σο παρχάρ’» είναι ένα από τα πιο γνωστά και αγαπημένα παραδοσιακά δημοτικά τραγούδια του Πόντου (περιοχή Τραπεζούντας).
Αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα παραδοσιακής ποντιακής λυρικής ποίησης, η οποία υμνεί την ομορφιά της φύσης, του παρχαριού (ορεινά βοσκοτόπια) και τις ερωτικές αναζητήσεις. Η αφήγηση περιστρέφεται γύρω από μια κοπέλα που ανεβαίνει στο παρχαρ και μεταμορφώνεται σε «ρωμάνα», ενώ ο συνοδός της ετοιμάζεται να γίνει κυνηγός στα ορμάνια (δασωμένες περιοχές).
Μέσα από επαναλαμβανόμενες επωδούς και διαλόγους («πουλί μ’», «έλα λέγω σε», «κάτ' ‘κι λες τιδέν»), εκφράζεται η ένταση του σεβντά (έρωτα) και η εσωτερική πάλη ανάμεσα στην επιθυμία και τη σιωπή. Η φωνή του παρχαριού αντηχεί στα δάση, προσδίδοντας μια μυσταγωγική και ατμοσφαιρική διάσταση στο τοπίο.
Η κόρ’ επήεν σο παρχάρ’
Η κόρ’ επήεν σον παρχάρ’,
ε! ε! πουλί μ’, πουλί μ’
να ’ίνεται ρωμάνα,
έλα , έλα λέγω σε
Kαι για τ’ ατέν θα ’ίνουμαι,
ε! ε! πουλί μ’, πουλί μ’
και κυνηγός σ’ ορμάνια
έλα , έλα λέγω σε
Ωχ, και για τ’ ατέν θα ’ίνουμαι,
ε! ε! πουλί μ’, ξαν αρνί μ’
αχ, και κυνηγός σ’ ορμάνια
έλα πούλι μ’ με τ' εμέν
και κυνηγός σ’ ορμάνια
κάτ' ‘κι λες τιδέν
Παρχαρομάνα 'ποίκε σε,
ε! ε! πουλί μ’, πουλί μ’,
κ' εγέν'τς λαλασαρία,
έλα , έλα λέγω σε
Εσέγκες με και σην σεβντάν,
ε! ε! πουλί μ’, πουλί μ’
τερείς με κρύα, κρύα,
έλα , έλα λέγω σε
Αχ! Εσέγκες με και σην σεβντάν,
ε! ε! πουλί μ’, ξαν αρνί μ’
αχ! τερείς με κρύα, κρύα
έλα πούλι μ’ με τ' εμέν
τερείς με κρύα, κρύα
κάτ' ‘κι λες τιδέν
Η κόρ’ εξέβεν σον παρχάρ’
ε! ε! πουλί μ’, πουλί μ’,
κ' εγέντονε ρωμάνα
έλα έλα λέγω σε
Εφώταξεν και ο παρχάρ'τς,
ε! ε! πουλί μ’ πουλί μ’,
εμόρφυναν τ’ ορμάνια
έλα έλα λέγω σε
Αχ! Εφώταξεν και ο παρχάρ'τς,
ε! ε! πουλί μ’, ξαν αρνί μ’
Αχ! εμόρφυναν τ’ ορμάνια
έλα πούλι μ’ με τ' εμέν
Εμόρφυναν τ’ ορμάνια,
κάτ' ‘κι λες τιδέν
0 Comments:
Δημοσίευση σχολίου